Zorg en Ondersteuning in de Buurt
![](/sites/zonmw/files/styles/hero_large/public/2023-02/Eerstelijnszorg-696x329px.jpg?itok=O-ZgGipg)
Aanleiding en doel: regionale aanpak
Het initiatief Zorg en Ondersteuning in de Buurt heeft een aantal vooruitstrevende regio's ondersteund bij het vertalen van de resultaten naar een gezamenlijke, regionale aanpak vanuit preventie, welzijn en zorg (integrale zorg). Het gaat om de resultaten uit de inmiddels afgeronde ZonMw-programma's Op één lijn, Gezonde Slagkracht, Nationaal Programma Ouderenzorg, Academische Werkplaatsen Publieke Gezondheid (AWPG), Diseasemanagement Chronische Ziekten (DMCZ) en Preventiekracht dicht bij Huis.
Samenwerking
ZonMw richtte zich op vooruitstrevende regio’s die klaar waren voor deze volgende stap; het vertalen van de afzonderlijke projectresultaten naar een gezamenlijke, regionale aanpak vanuit preventie, welzijn en zorg. Maar daarbij nog wel behoefte hebben aan extern advies en/of begeleiding. De focus lag op de volgende regio’s:
Succesfactoren
Terugkerende partonen
In de 8 programma’s die raakvlakken hebben met het VWS-speerpunt ‘Zorg en ondersteuning in de buurt’ zien we verschillende patronen telkens terugkomen. Onze conclusie is dat regie, visie, verbinding en daadkracht de belangrijkste factoren zijn om een project tot een succes te maken. Houd daarnaast rekening met de volgende aandachtspunten (zie ook de animatie hiernaast):
Organisatie en bestuurlijke kracht
- Zonder urgentiebesef geen implementatie.
- Belangen blijven vaak onder tafel.
- Leiderschap valt niet af te dwingen.
Verbinding tussen preventie en curatie
- Preventiemedewerkers denken in groepen en proactief. Dokters denken in individuen en reactief.
- Regionaal beleid leidt niet zonder meer tot uitvoering in de wijk.
Zorginhoudelijke coördinatie
- Dé patiënt bestaat niet; er is een differentiatie nodig.
- Een centrale zorgverlener behoeft competenties én mandaat.
- De ‘patiënt centraal‘ is vaak een holle frase. Patiëntenparticipatie kan creatiever en beter.
Financiën
- Onzekerheid over lange termijn financiering remt innovatie bij ‘willenden’ en geeft teveel mensen een excuus om niets te doen.
- De veelheid aan financieringsmechanismen vraagt onnodig tijd en energie.
- Er wordt in de zorg teveel gedacht over declaraties en te weinig over (return on) investment.